Nie zabrakło związanych z jubileuszem wspomnień. W filmie wyświetlonym podczas uroczystych obchodów dyrektor II LO Rafał Wrotkowski powiedzial:
- Ja sobie uświadomiłem niedawno, że takiego teatru szkolnego w Lubartowie nie ma i nigdy nie bylo. Żadna szkoła, podstawowa czy średnia, nie miała takiego teatru. Okazjonalne przedstawiena zdarzają się, prężnie działają teatry w PMDK. Natomiast teatru szkolnego, który miał by taki dorobek, byłby tak trwałym osiągnięciem młodzieży, po prostu nie ma. Takich teatrów nie mają nawet szkoly w Lublinie. Tym bardziej dokonania Sceny 44 są wyjątkowe i o ten teatr chciałbym, żebyśmy wspólnie zadbali.
Wspomnienia ze Sceny 44
Mama jednego z byłych aktorów, radna Krystyna Jeziorska, odczytała list od syna, który nie mógł być na jubileuszu. Jak wspominała, gdy syn działał w teatrze, a grupa potrzebowała rekwizytów, z domu ginęły ubrania i garnki. Dyrektor Rafał Wrotkowski przypomniał, że zginął też młot pneumatyczny wypożyczony od jednej z lubartowskich firm.
- Dwa lata temu grałem rolę taty, dzisiaj też podobną rolę, była ona swoistą kontynuacją. Pięknie się gra w takim zespole - powiedział Wspólnocie Wiktor Opolski, aktor Sceny 44.
- Najbardziej pamiętne przedstawienie to "Wojna nie ma w sobie nic z teatru". Był to spektakl organizowany nie tylko przez nas, ale także przez grupę z Węgier, ponieważ uczestniczyliśmy w wymianie polsko - węgierskiej. To zapadło mi w pamięć, bo to był najbardziej liczny spektakl Sceny 44, na scenie było ponad 30 osób - wspomina Sara Bartkowicz.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.