Reklama

Przed sierpniem był lipiec – 35. rocznica Lubelskiego Lipca 1980, czyli spotkanie ze świadkiem historii w Gimnazjum nr 2

Opublikowano:
Autor:

Przed sierpniem był lipiec – 35. rocznica Lubelskiego Lipca 1980, czyli spotkanie ze świadkiem historii w Gimnazjum nr 2 - Zdjęcie główne
Udostępnij na:
Facebook

Przeczytaj również:

Kultura Pod takim hasłem odbyło się 29 października br. w Gimnazjum nr 2 im. Henryka Sienkiewicza, spotkanie z panią Teresą Misiuk, przewodniczącą Sekcji Oświaty i Wychowania NSZZ "Solidarność" Regionu Środkowo-Wschodniego. Z okazji obchodów 35. rocznicy powstania Solidarności nasza szkoła przystąpiła do projektu organizowanego przez Fundację „Ruchu Solidarności Rodzin” oraz NSZZ „Solidarność” Regionu Środkowowschodniego w ramach programu Muzeum Historii Polski – „Patriotyzm Jutra”.

W klimat wydarzeń lat 80-tych XX wieku wprowadziła nas młodzież naszej szkoły. Nina Kuszner zaśpiewała pieśń Nielegalne kwiaty, a Dominika Małyska pieśń Nadzieja. Wiersz Jerzego Narbuta Solidarni, nasz jest ten dzień usłyszeliśmy w interpretacji Mateusza Snopkowskiego.

Pani Teresa Misiuk swoje wspomnienia z lat młodości rozpoczęła od zaprezentowania najnowszej pieśni Krzysztofa Cugowskiego Stąd ruszyła lawina, która stała się hymnem Lubelskiego Lipca 1980. Następnie w sposób bardzo jasny i zrozumiały dla młodego odbiorcy podzieliła się swoimi przeżyciami sprzed 35 lat. Obrazy z życia w PRL-u wybrzmiały jak czarno-biały film, ukazując realia lat 80-tych. W pierwszych słowach pani Teresa namalowała nam ponurą rzeczywistość państwa zniewolonego przez Związek Radziecki i polskich komunistów: szare bloki mieszkalne, wszechobecną cenzurę, niskie zarobki, ciągłe podwyżki cen żywności, a w końcu puste półki w sklepach i kartki żywnościowe.

Prelegentka zwróciła uwagę na rolę, jaką w obaleniu reżimu komunistycznego, odegrał papież Jan Paweł II. W czasie pierwszej pielgrzymki do Polski, jego kazań słuchały miliony Polaków, a słowa wypowiedziane w Warszawie: Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi. Tej Ziemi! wielu uznało za zapowiedź przyszłych zmian politycznych i społecznych w kraju. 

Pani Teresa podkreśliła, iż powinniśmy być dumni z tego, że mieszkamy w Lubartowie – w regionie, gdzie wszystko się zaczęło. To w lipcu 1980 roku strajki rozpoczęły się na Lubelszczyźnie – od Świdnika, Lublina, Puław, Kraśnika aż po Lubartów. To pracownicy WSK Świdnik wprowadzili nową formę strajku, pozostając w zakładzie pracy. To mieszkańcy Świdnika, jako pierwsi zamanifestowali swoje niezadowolenie i niechęć do władz, wychodząc całymi rodzinami na spacery w czasie nadawania Dziennika Telewizyjnego o godzinie 19.30. I wreszcie to na terenie Lubelszczyzny miał miejsce strajk szkolny. Nie polegał on na przerwaniu lekcji, lecz na organizowaniu w czasie zajęć szkolnych spotkań z historykami, którzy przekazywali młodzieży prawdziwe dzieje Polski powojennej. Właśnie w takim strajku czynnie uczestniczyła bohaterka naszego spotkania.

Dzięki uporowi i determinacji wielu milionów Polaków upragniona wolność nadeszła, powstał Ogólnopolski Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”, który zapoczątkował przemiany. To wszystko doprowadziło do rozmów przy Okrągłym Stole i pierwszych demokratycznych wyborów parlamentarnych w czerwcu 1989 roku.

Po wysłuchaniu tej ciekawej opowieści, uczestniczyliśmy w projekcji animowanego filmu Świdnik 1980 w reżyserii Pawła Łuciuka, nawiązującego do wydarzeń historycznych. Podsumowaniem zajęć był quiz, w którym uczniowie mogli sprawdzić swoją wiedzę. Nagrodą za dobre odpowiedzi była płyta z nagraniem pieśni Lubelski Lipiec 1980. Stąd ruszyła lawina. Każdy uczestnik spotkania otrzymał też komiks Ale w radiu nic nie mówili.

W spotkaniu tym, oprócz członków koła historycznego i uczniów klas drugich naszej szkoły, uczestniczyli też pan Adam Banucha, dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej oraz pan Tomasz Marzęda, prezes Zarządu PGK. Była to żywa lekcja historii, dzięki której młodzież naszego gimnazjum mogła porozmawiać o ważnych wydarzeniach ze świadkiem i uczestnikiem Lubelskiego Lipca. Warto znać te fakty i pamiętać o tych wydarzeniach, aby móc odpowiedzieć sobie na pytanie: jak my korzystamy z owoców tych przemian i w jakim stopniu idee SOLIDARNOŚCI są wyznacznikiem naszego życia.

 Barbara Kukier

Udostępnij na:
Facebook
wróć na stronę główną

ZALOGUJ SIĘ - Twoje komentarze będą wyróżnione oraz uzyskasz dostęp do materiałów PREMIUM.

e-mail
hasło

Nie masz konta? ZAREJESTRUJ SIĘ Zapomniałeś hasła? ODZYSKAJ JE